28 de maio. Día Internacional da Acción pola Saúde das Mulleres

28 de maio. Día Internacional da Acción pola Saúde das Mulleres

“A nosa saúde non é secundaria: polo fin do sesgo androcéntrico e da violencia obstétrica”

Desde a Organización de Mulleres da Confederación Intersindical, organización feminista, erguemos a nosa voz este 28 de maio para denunciar unha realidade silenciosa mais devastadora: o sistema sanitario segue ignorando, invisibilizando e maltratando a saúde de máis da metade da poboación.

A medicina moderna construíuse sobre un modelo androcéntrico no que o home é o estándar universal. Esta falta de perspectiva de xénero non é só un erro académico; é unha neglixencia institucional que custa vidas e cronifica o sufrimento das mulleres.

A fenda de datos: un diagnóstico cego ao xénero

A investigación médica excluíu historicamente as mulleres dos ensaios clínicos baixo o pretexto de que as nosas “flutuacións hormonais” complicaban os resultados. Isto xerou unha lagoa de coñecemento perigosa:

• Enfermidades cardiovasculares: segundo o Instituto Nacional de Estatística (INE), as enfermidades do sistema circulatorio son a primeira causa de morte entre as mulleres no Estado español. Porén, os síntomas dun infarto nas mulleres (náuseas, fatiga, dor abdominal) adoitan non recoñecerse porque o protocolo estándar baséase no patrón masculino (dor no brazo esquerdo).

• Investigación insuficiente: patoloxías que nos afectan maioritariamente, como a endometriose (que afecta a 1 de cada 10 mulleres, arredor de 2 millóns no Estado español segundo o Ministerio de Sanidade), sofren un atraso medio no diagnóstico de entre 8 e 10 anos debido á normalización da dor feminina.

• Saúde mental: a Enquisa Nacional de Saúde revela que a prevalencia de cadros depresivos é o dobre nas mulleres que nos homes. Porén, a resposta do sistema adoita ser a sobremedicación con psicofármacos no canto de abordar as causas estruturais e sociais deste malestar.

Violencia obstétrica: unha débeda pendente

É inadmisible que en pleno século XXI a atención á saúde reprodutiva siga marcada por prácticas paternalistas e intervencións innecesarias. A ONU xa instou ao Estado español en repetidas ocasións a tomar medidas contra a violencia obstétrica, que inclúe desde a falta de consentimento informado até prácticas como a manobra de Kristeller ou as episiotomías sistemáticas.

A maternidade, a fertilidade e a menopausa non son enfermidades; son procesos vitais que merecen unha atención digna, humanizada e baseada na evidencia científica actual, non na inercia dun sistema que nos desposúe da nosa autonomía.

As nosas reivindicacións

Por todo isto, a Organización de Mulleres da CI esiximos de maneira inmediata:

• Investimento real e específico na investigación de enfermidades que afectan predominantemente ás mulleres, garantindo que o sexo e o xénero sexan variables obrigatorias en todos os ensaios clínicos.

• Formación obrigatoria con perspectiva de xénero para todo o persoal sanitario, para erradicar os sesgos que infravaloran a dor feminina e os síntomas específicos das patoloxías nas mulleres.

• Protocolos estritos contra a violencia obstétrica e fomento dunha asistencia ao parto e posparto respectuosa, garantindo a saúde física e psicolóxica da nai e do bebé.

• Mellora da calidade asistencial na menopausa e na saúde reprodutiva, eliminando o estigma e dotando de recursos as unidades de atención primaria.

• Educación afectivo-sexual integral nas aulas, para que as nosas alumnas coñezan os seus corpos e os seus dereitos, e os nosos alumnos aprendan que a saúde é unha cuestión de igualdade.

Non pedimos privilexios, esiximos xustiza sanitaria. O dano invisible que se lle fixo á nosa saúde polo simple feito de sermos mulleres debe rematar. Por unha sanidade pública que nos vexa, nos escoite e nos coide de verdade.

¡POLO DEREITO A UNHA SAÚDE DIGNA E CON PERSPECTIVA DE XÉNERO!

Asemblea de mulleres do STEG

Organización de Mulleres da Confederación Intersindical